active oostenrijk

Paragliding in de winter.

Deze week stond winter paragliden op het programma. Ik ontmoete de piloot bij de Flugschule waarna ik uitleg kreeg en we samen naar de kabelbaan liepen. Het was best koud, -10 graden. De professional tegen over mij in de lift verteld over de vele vluchten die hij heeft gemaakt en probeert zo de sfeer ontspannener te maken.

Op de top wacht een stralende zon op ons. Windstil. Mijn blik dwaalt over de lege piste en in de verte naar de omliggende bergtoppen. Wat is het ongelooflijk mooi hierboven.

Bij de startplaats aangekomen wordt alles klaargelegd en trek ik alvast mijn warme handschoenen aan en zet mijn helm op. Ik krijg nog een paar instructies voor de start. Rennen, Rennen, Rennen en vooral niet naar je voeten kijken, blik vooruit.

Fantastische omstandigheden om te paragliden.

De wind is gunstig en ik doe mijn best. Ik ren als een gek en merk dat de sneeuw onder mijn voeten verdwijnt. We zijn al in de lucht, nu mag ik achteroverleunen en te genieten. De start is altijd heel bijzonder als je van de grond ontsnapt. Gewichtloos en rustig glijden we door de lucht- wat een uitzicht! Nu is het tijd om echt te genieten en je gedachten te laten afdwalen. Doordat de zon nu over de bergen komt, glijden we met niet al te veel turbulentie door de lucht. In de winter is er weinig thermiek. De vlucht voelt als een eeuwigheid, hoewel we waarschijnlijk maar tien tot vijftien minuten in de lucht zijn. Een paar bochten die mijn adrenaline omhoog laten schieten

Wat een geluksgevoel zeg, natuurlijke zorgen ook het fantastische weer en het sneeuwwitte landschap hiervoor. Zelfs de kou stoort me niet, die ik dankzij dikke bergkleding alleen heel even in m’n gezicht voel maar daarna niet meer merk.

Ik kijk er naar uit om in de sneeuw te landen. Tijdens mijn zomervluchten was de landing altijd perfect direct naast de vlag. Strek de benen en laat de piloot het werk doen. We leggen een boterzachte droomlanding neer.

Wat was dat genieten!